Tu daszek, nie dach, tu wróbel, nie strach - alejka niewielka z mojego pudełka.
Blog > Komentarze do wpisu
Niech żyją
Niech żyją ci, co lepiej wiedzą!
Co w gąszcz niewiedzy gnają mojej,
co mi wyjaśnią jak, dlaczego,
co mnie w opieki zamkną kojec.

Niech żyją! Co to, to przecież umiom.
Oni to znają, oni to przeszli.
"Ja w pani wieku", "Tak szczerze mówiąc".
To są ich dawno przebyte ścieżki.

Niech oni w domach swoich nie siedzą!
Niech wyjdą! Radzą! Radzą codziennie!
Niech żyją ci, co lepiej wiedzą!
Niech żyją - z dala ode mnie.

piątek, 30 września 2011, emel80

Polecane wpisy

  • Przyjście

    Ludy się rozpierzchły. Piesliswilk przyszedł. Leży pod ławką, przez sen warczy. Przez zęby cedzi strumień, w zębach zostają groźby. (Lud nie wiedział, że tam by

  • nieprawda

    Nie, nieprawda. Nie królewna i nie śnieżka. Zresztą i tak już poszła. Wychodząc z bocznej, zahaczyła skrajem sukienki o ławeczkę. Sukienka się naddarła. Został

  • wieczorem

    Na pagórku, pomiędzy dziewięcioma brzózkami leży kocyk. Na jego skraju przysiadają koty. Koty mruczą, brzózki szumią, strumyk szemrze. Nieopodal, na ławeczce, w

Komentarze
2012/01/17 18:21:57
Nic dodać, nic ująć. Pięknie!